Risico op ondervoeding onder Europese en Nederlandse ouderen

Recent zijn 2 onderzoeken gepubliceerd naar het vóórkomen van verhoogd risico op ondervoeding onder Europese (Leij et al., 2019) en Nederlandse ouderen (Borkent et al., 2019).

In een systematische review en meta-analyse van het MaNuEL consortium is onderzocht wat de prevalentie is van het risico op ondervoeding onder Europese ouderen van 65 jaar en ouder. Hiervoor zijn de gegevens van 196 studies (uit 24 Europese landen) naar de prevalentie van ondervoedingsrisico bij ouderen gepooled en geanalyseerd. Alle settings en alle gevalideerde screeningsinstrumenten werden hierbij geïncludeerd. De uitkomsten lieten zien dat bijna 50% van de Europese ouderen een verhoogd risico op ondervoeding heeft (matig en hoog risico samen). Hiervan heeft 23% een hoog risico.

In het tweede onderzoek is gebruikgemaakt van de cross-sectionele data die is verzameld via de Nederlandse online zelftesten ‘Hoe eet ik nu?’ en ‘Ben ik ondervoed?’ op de website goedgevoedouderworden.nl.  Ouderen zelf of naasten screenen via de test ‘Ben ik ondervoed?’ (= de SNAQ65+) zelf op hun risico op ondervoeding. Via de test ‘Hoe eet ik nu?’ (= SCREEN II) wordt gescreend op vroege risicofactoren voor ondervoeding zoals overslaan van maaltijden, eetlust, aantal porties zuivel per dag.  Analyse van de anoniem verzamelde gegevens van mensen van 65 jaar en ouder laten zien dat 56% van de 687 mensen die de SNAQ65+ invulden een hoog risico op ondervoeding hadden. Van de 2470 mensen die de SCREEN II hadden ingevuld, liep 84% een verhoogd voedingsrisico door aanwezigheid van meerdere vroege risicofactoren. Vanwege mogelijke selectiebias (mensen met voedingsproblemen of interesse in voeding vullen de test waarschijnlijk vaker in) zijn de prevalenties waarschijnlijk niet representatief voor de gehele Nederlandse populatie. Dit onderzoek laat zien dat de online zelftesten een laagdrempelige en toegankelijke manier zijn om ouderen meer bewust te maken van hun voedingspatroon en risico op ondervoeding. Ook ouderen die geen zorg hebben of zorg mijden kunnen op deze manier bereikt worden.

Lees de artikelen hier:  Leij et al., 2019; Borkent et al., 2019